سلام به دوستای خوبم

چند روزی به عنوان نماینده رییس سازمان به مناطق سر میزنم و گفته ها و ناگفته های بانوان همکار سازمان رو می شنوم و یادداشت می کنم تا به سمع و نظر رییس برسونم .

در جمع صمیمیشون می شینم تا حرفاشونو بگن تو یه  منطقه دوستان می گفتن اگر ترتیب اثر ندن حداقل حرفامونو زدیم ولی نهایت تلاشمو می کنم تا مشکلاتشون بر طرف بشه و خواسته هاشون به سرانجام . دیروز بعد از ظهر هم رفتم خانه فرهنگ دردار  منطقه دوست داشتنی ۱۲ و همکارای خوب و نازو صمیمی مراکز منطقه اومده بودن سالن آمفی تاتر دردار خیلی دوسشون دارم .برو بچه های خوش ذوقش پیشنهاد نشریه اختصاصی بانو رو داشتن  که فکر خوب و انجام شدنییه  حالا باید بانوان سازمان همت کنن و دست به قلم بشن تا مطالب چند شماره از این نشریه رو آماده کنیم مطمئن هستم آقای دکتر شوشتری هم قبول می کنه  همچنین قرار شد اگر تو سازمان برای خانوما خبر خوبی داشتن حتما تو وبلاگم بیارم .

در ضمن دوستای خوبم پست های آرشیوی این وبلاگ خیلی خوبه (تعریف از خود نباشه) اگر خواستید یه سر هم اونجا بزنید .

شاید چند روز نتونم چیزی بنویسم چون ماموریت اصفهان برای مدیرای سازمان هست و من هم عازمم البته سخته دل کندن از همسر گرامی  ۲و تا دختر گل  که وابسته و دلبسته مامانشون هستن . مواظب خودتون باشید عزت مستدام

این  بازارچه مجموعه ای از مسجد محل کار و بازار کوچکی است و نام مسجد هم قنات آباد است که یکی از قدیمی ترین و مهم ترین مساجد منطقه می باشد جالبه که نزدیک فرهنگخانه ایروانی هم هست.

سلام

از فرهنگخانه ایروانی خیلی تجربه و خاطره دارم  همیشه تو فکر تغییر بودم دوست داشتم یکی از بهترین مراکز فرهنگی حداقل تهران باشه از هر فرصتی برای جالب تر شدن برنامه ها استفاده می کردم فرهنگخانه یه حوض بزرگ داره که عمقش کمه تقریبا فضای زیادی رو هم اشغال کرده بودازز خرداد ماه و  تابستون که هوا گرم گرم می شد و بچه های محل دلشون لک میزد برای آبتنی تو حوض  و بعضیاشون هم یک دفعه دور از چشم نگهبان و بقیه همکارا دلشون میزدن به دریای محله و اگر هم شماتت می شدن حداقل خنک هم میشدن  خلاصه این کشمکشو هر روز داشتیم از ما انکار و از اونا اصرار یه روز یه فکری به ذهنم رسید کلی توپ های رنگی برای پیش دبستان خریده بودیم که تو این فصل که پیش دبستانی نداشتیم بلا استفاده  و جاگیر بود بازی توپ و حوض رو طراحی کردم و جزو برنامه های تابستونی  فرهنگخانه  زدیم یک روز در میون این برنامه رو داشتیم حدود ۳۵۰ تا ۴۰۰ نفر از مادر ا و بچه هایی محل حمع می شدن ساعت ۱۰ صبح اسم می نوشتیم که بچه ها به نوبت و گروهی وارد آب بشن و توپی که رنگ زرد یا فرمز  ییا هر رنگی که اعلام می شد رو بریزه تو سطل هر کی بیشتر توپ جمع می کرد برنده بود صدای شادی و خنده و نشاط اون بچه ها که کمترین امکانات رو برای زندگی و شادی نداشتن روحمو جلا می داد عزممو جزم می کرد که هر کاری هر فکری و هر خدمتی که از دستم برمیآد براشون بکنم  اون روزای قشنگو با همکارای خوبش هرگز فراموش نمی کنم .

سلام به توصيه يكي از دوستان محترم برآن شدم تا تجاربي كه در مراكز فرهنگي داشتم را بنويسم اين تجارب متعلق به بهترين ساعات و لحظات عمرم هست كه با افتخار در خدمت مردم بودم كه اميد دارم كه مورد عنايت خدا هم باشد. كار كردن در يك مركز فرهنگي در دل كوچه پس كوچه هاي اين شهر شلوغ  محله اي كه محروم از فضاهاي هنري بود نمي تونم بگم محروم ازفرهنگ ولي كمتر برنامه هاي پر نشاط و جوون پسند داشت اولين روزي كه واردش شدم يه كم دلم گرفت ياد مقبره هاي اطراف بهشت زهرا افتادم روي سر در مركز نوشته شده بود فرهنگخانه مرحوم آيت ا... ايرواني واردش شدم ديدم وسايل و تجهيزاتش درهم و برهم بود آخه تازه تاسيسش كرده بودن و آقاي صف آرا سرپرست مركز بود كه جا داره از زحماتي كه تو 2ماه مسئوليت انجام داده تشكر بشه يك بناي زيبا متعلق به اواخر دوره قاجار هنوز وسايل بنايي رو خارج نكرده بودن كه تجهيزات فرستاده بودن آخه براي شروع به كار يه مركز فرهنگي كلي درد سر و مگافات داره تا يه فضايي كه مدتها خراب بوده و بازسازي شده و تغيير كاربري بده براي باز سازيش سازمان فرهنگي هنري كلي كار كرده بود خلاصه درد سرتون ندم نظر مديران مافوق از جمله آقاي مهرانديش كه الان مدير موزه ملي هستند بر اين بود كه اون مركز ضمن باكلاس بودن مذهبي مديريت بشه تا جايي كه حس مي كردم بايد يه حوزه علميه رو اداره كنم . جالب تر اينجا بود فرهنگخانه در منطقه اي واقع شده بود كه بيش از 200 مسجد و 450 حسينيه ثبت شده و 15 امام زاده و 20 تا حوزه علميه و تازه كلي هم تكيه و حسينيه ادواري و... ثبت نشده داشت و مردم محله محروم از جشن ها و مراسم فرهنگي وهنري ... براورد اين موقعيت و برنامه سازي براي مردم با اطاعت از بالادستي و نياز مردم برام هم سخت بود هم شيرين سخت براي اين كه هر دو رو بدون اين كه مسئولان بالا دستي نگران باشن و نيازهاي اصلي مردم تامين بشه بايد انجام مي شد .

نیازهای و دارایی های هر اجتماع محلی  مبنایی برای توسعه آن اجتماع می باشد و رویکرد آن از پایین به بالا  است که ظرفیت سازی به وسیله بسیج منابع محلی  امکان پذیر   است .این چرخه فرآیندی است که به انسجام تمام سرمایه های محلی تاکید دارد وپیش نیازی است برای جامعه ای پویاتر.

  اداره امور شهری به مدیریت بهینه  سرمایه های مختلف از جمله سرمایه های انسانی و فرهنگی نیازمند است   تا سطح سرمایه های اجتماعی (اعتماد - مشارکت) آن جامعه بیشتر از گذشته باشد.

در ضمن می دانیم که مدیریت مطلوب شهری در گرو سرمایه اجتماعی شهروندان آن است.

 

انواع سرمایه ها از نظر سیالیت  قابلیت تبدیل  فرسایش و انباشت دارای الگوهای متفاوتی است .

سرمایه اقتصادی سیال تر و قابلیت تبدیل آن به سرمایه اجتماعی و فرهنگی سریعتر است  در مقابل سرمایه اجتماعی سیالیت کمتری دارد و در معرض فرسایش است  .

خارج شدن فرد از یک شبکه  وپایگاه اجتماعی و شغلی به سرعت بخشی از سرمایه های اجتماعی وی را کاهش می دهد  این در حالی است که اگر وی از سرمایه فرهنگی (تحصیلات -مهارت فنی و هنری -اطلاعات و...)برخوردار باشد به آسانی در معرض فرسایش قرار نمی گیرد.

گفتنی است تبدیل سرمایه فرهنگی به سرمایه اجتماعی نیز آسان تر صورت می پذیرد.هر فردی که دارای سرمایه فرهنگی بیشتری می باشد بهتر می تواند دامنه تعاملات خود را افزایش دهد و عضویت خود را در شبکه اجتماعی گسترش دهد .

 هيأت ارزيابي بخش پژوهشي  جشنواره متشكل از عباس جهانگيريان، شهرام كرمي و اسماعيل فلاح‌خير از ميان 22 اثر پژوهشي رسيده به دبيرخانه، 11 اثر را به صورت قطعي و 3 اثر را مشروط به ارائه مقاله براي حضور در همايش «زن در آينه نمايش» معرفي كردند.
بر اين اساس، پژوهش‌هاي‌ «بررسي آثار سه نمايشنامه‌نويس زن ايراني» اثر مرجان موسوي كوشا، «زنان آييني و آيين‌هاي زنانه در جنوب ايران» جهانشير ياراحمدي، «زنان در تعزيه بوشهر» ميترا خواجه‌ئيان، «جايگاه اجتماعي زنان و نمايش‌هاي شادي‌آور زنانه» حسين فرخي، «فرهنگ نمايش‌واره‌هاي زنانه ايراني» رسول نظرزاده، «زنان هنرمند گيلاني در عرصه صد ساله تئاتر گيلان» علي حاج علي عسگري، «قابليت نمايش ذكر رابعه در تذكره الاوليا» آرش پژمان، «گونه‌هاي نمايش در ادبيات فولكلور زنان اصفهان» محبوبه نصيرفر، «بررسي تئاتر زنان ايران» بهزاد صديقي، «زن در ادبيات نمايشي ايران، جهان و نمايش‌هاي سنتي ايران» منوچهر اكبرلو و «بررسي تاريخي نمايش‌هاي زنانه در ايران» جواد انصافي به صورت قطعي براي حضور در همايش «زن در آينه نمايش» معرفي شدند.
همچنين پژوهش‌هاي «اولين زن نقال كيست» علي فرهادي‌پور، «بررسي جنبه‌هاي نمايشي مراسم زنانه از دوره قاجار به بعد» محمدهادي بي‌كينه و «اجراهاي تلفيقي با معرفي جولي تيمور»مهري لوني مشروط به ارائه مقاله شدند.
پژوهشگراني كه آثار آنان پذيرفته شده است تا پايان مهرماه مهلت دارند آثار پژوهشي خود را به همراه مقاله به دبيرخانه جشنواره تحويل دهند.
همايش «زن در آينه نمايش» همزمان با برگزاري هشتمين جشنواره سراسري تئاتر بانوان با هدف دستيابي به پژوهش هاي نظري حوزه تئاتر در راستاي نقش زن در آثار نمايشي برگزار مي‌شود.
هشتمين جشنواره سراسري تئاتر بانوان به همت مديريت هنرهاي نمايشي سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران به مناسبت سالروز ازدواج حضرت علي(ع) و بزرگ بانوي اسلام حضرت فاطمه زهرا(س) 28 آبان ماه در فرهنگسراها، بوستان‌ها و سالن‌هاي نمايشي شهر تهران برگزار خواهد شد.

دره المعالی ار پیشتازان تاسیس مدارس دخترانه

    تاسيس مدارس جديد دخترانه در ايران، ديرتر از مدارس پسرانه صورت گرفت. علت اين امر محدوديت هايي بود كه موسسان و بانيان مدارس جديد با آن روبه رو بودند. در چنين اوضاعي تاسيس مدارس دخترانه بسيار دشوار بود. بعد از تلاش هاي زياد زنان سرانجام تاسيس مدارس دخترانه رايج شد.
    
    دره المعالي از پيشتازان مديريت زنان در تاريخ معاصر ايران است. ايشان از نخستين موسسان دبيرستان دخترانه در 1332 ق/ 1292 ش به نام «مدرسه مخدرات اسلامي» است. اين مدرسه كه در محله عرب ها در كوچه صدراعظم نوري پامنار تهران تاسيس شد، در سال 1306 ش توانست نخستين دانش آموختگان دختر ديپلمه را فارغ التحصيل كند.
    
    او معلمان مدرسه را از بين بستگان و خويشاوندان خود كه از زنان روشنفكر آن عهد بودند، برگزيد و حقوق گزاف دبيراني چون مسيواحمدخان كه زبان فرانسه تدريس مي كرد و مسيو عليخان كه رياضيات درس مي داد و فاضل اعمي كه فقه عربي درس مي داد را از ثروت شخصي خود بپردازد.
    
    به منظور ترويج علم، در مدرسه خود تعدادي شاگرد را بدون پرداخت شهريه نيز پذيرفت. دره المعالي در دوران استبداد صغير 13266 ق) همراه ديگر زنان روشنفكر، گام هايي استوار جهت بيداري افكار زنان و احقاق حقوق آنان برداشت و همچنان اهداف فرهنگي خود را دنبال كرد.
    
    دره المعالي كه دختر سيد علي شمس المعالي طبيب مخصوص ناصرالدين شاه قاجار بود و در متن دربار و سياست رشد و نمو كرده بود بعد از انعقاد قرارداد 1907 م. وارد مبارزات سياسي شد و نسبت به اين قرارداد كه ايران را زير نفوذ بيگانگان قرار مي داد، اعتراض كرد. وي اجتماعاتي از زنان ترتيب داد و آن ها را تشويق به تحريم اجناس اروپايي كرد. حتي وكلا را با تهديد به مبارزه و مخالفت با اين قرارداد فراخواند.
    
    در اين راستا دره المعالي همراه زنان آزاديخواه ديگر به قهوه خانه ها مي رفت و از آنان مي خواست تا از مصرف قند و شكر وارداتي خودداري كنند. همچنين ديگر اصناف را به استفاده از كالاهاي وطني تشويق مي كرد. منزل دره المعالي براي زنان آزاديخواه آن دوره پايگاهي جهت ايراد سخنراني و روشنگري و كنفرانس هاي زنان شده بود. مزين السلطنه مدير و موسس روزنامه شكوفه در روزنامه خود مقاله اي از او را كه مربوط به مسايل زنان بود به چاپ رساند.
    
    دره المعالي در 1302 ش مدرسه دخترانه ديگري به نام «دره المدارس» در كوچه ناظم الدوله پشت مسجد سپهسالار تاسيس كرد كه بعدها به «آزرم» تغيير نام يافت و توسط دخترانش شمس الضحي و شمس النهار اداره شد.ايرج ميرزا، شاعر معروف در مقام قدرداني از او و ديگر زنان روشنفكر زمانشان قطعه اي سرود و از آنان به عنوان درندگان جهل از چهره زنان ايراني ياد كرد.
    
   
        
    دره المعالي در سال 1303 ش / 1344 ق درگذشت و بنا بر وصيتش در خانه شخصي خود در خيابان سقاباشي اول كوچه شمس المعالي به خاك سپرده شد. از او چند فرزند به نام هاي شمس النهار مهدوي، شمس الضحي خاقاني و دكتر عليرضا هوسي (ملقب به فيلسوف الدوله، پزشك احمدشاه متوفاي 1312 ش) باقي ماند.
    
  برگرفته  از روزنامه سرمایه  

انجمن مخدرات وطن

انجمنی زنانه بود که در سال ۱۲۸۹ در جریان جنبش مشروطه‌خواهی و جنبش ملی دهه ۱۲۸۰، با هدف سازمان‌دهی فعالیت‌های گوناگون برای استقلال ایران از تسلط کشورهای بیگانه و امپریالیستی شکل گرفت. اعضای این انجمن در میتینگ‌ها و تظاهرات جنبش مشروطه شرکت فعال داشتند و به دولت روسیه نامه‌های اعتراض‌آمیزدرباره اقدامات امپریالیستی آن می‌نوشتند

در دوره انقلاب مشروطه انجمن‌های سری و نیمه‌سری زیادی در ایران به وجود آمدند. در این دوران انجمن‌های زنان نیز به طور مخفیانه شکل گرفتند که در جنبش مشروطه شرکت می‌کردند. (بعدها، در سالهای پس از تشکیل مجلس و جنگ جهانی دوم انجمن‌هایی نیز تاسیس شدند که به حقوق زنان می‌پرداختند).

انجمن مخدرات وطن و سازمان‌های مشابه آن میتینگ‌های بزرگی درباره نقش زنان در جنبش ملی ۱۲۹۰ برای خارج ساختن انگلستان و روسیه از ایران برگزار می‌کردند.

آنها در مخالفت با قرارداد ۱۹۰۷ میلادی که ایران را تحت نفوذ انگلستان و روسیه قرار داده بود، تحریم کالاهای وارداتی را ابداع نمودند و برای کاهش واردات قند و شکر، به قهوه‌خانه‌ها می‌رفتند و آنها را به عدم استفاده از قند خارجی یا حتی تعطیل کردن قهوه‌خانه (برای کاهش مصرف) تشویق می‌کردند.

اعضای انجمن مخدرات وطن استثمار کشورهای خارجی را عامل اصلی موقعیت فرودست زنان ایران در آن دوره می‌دانستند. هدف اصلی آنها تاکید بر حقوق زنان نبود، بلکه استقلال ایران از تسلط دیگر کشورها بود^[۱]. مثلا در یکی از مراوده‌های میان انجمن‌های زنان و هیئت روسی، این هیئت تلاش کرده بود زنان را متقاعد کند به دلیل اینکه قانون اساسی مشروطه حقوق زنان ایران را رعایت نکرده است، آنها نیز نباید برای حراست آن تلاش کنند. پاسخ گروه‌های زنان این بود که آنها خود نیز از شرایط خودشان ناراضی هستند اما مقصر، پیچیدگی‌های سیاسی ناشی از حضور قدرت‌های خارجی است (این نگرش بعدا در برخی از زنان فعال سیاسی انقلاب ۱۳۵۷ نیز دیده می‌شد).

در نخستین جلسه، هیئت مدیره این انجمن انتخاب شدند که عبارت بودند از: آغابیگم دختر آقا شیخ هادی نجم آبادی به عنوان رئیس، آغا شاهزاده امین به عنوان خزانه دار، صدیقه دولت آبادی به عنوان منشی.

دیگر اعضای سرشناس عبارت بودند از: همسر میرزا سلیمان خان میکده، مادر دکتر مهدیخان میکده، همسر ملک المتکلمین (مادر دکتر ملک زاده سناتور) ، نزهت جهانگیر، عفت الملوک خواجه نوری، نظم الملوک خواجه نوری، همسرآقا سید کاظم رشتی، زینت الدوله، گلشن الملوک قهرمانی، ایران خانم (همسر اعتلاءالملک دخترمشارالسلطنه قدیمی)، همسر میرزا کاظم خوشنویس، همسر صدیق السلطنه، دختر سردار افخم، دختر سپهسالار تنکابنی، همسر مفخم الممالک، همسر حاج میرزا حسن، نطاق النسوان (خواهر شیخ الممالک اورنگ)، درة المعالی (موسس مدرسه درة المدارس)، هما محمودی، ماهرخ گوهرشناس (خواهر مدیر صنایع)و امیرصحی ماه‌سلطان (که بعدا از فعالان حقوق زنان به ویژه تحصیل زنان شد)اشاره کرد.

بخش‌هاي جنبي هشتمين جشنواره سراسري تاتر بانوان شامل، مسابقه نمايشنامه‌نويسي مشاهير زن ايران و اسلام، توليد متون نمايشي و همايش زن در آينه نمايش ميزبان 102 اثر از هنرمندان و پژوهشگران شد . به نقل از ستاد خبري هشتمين جشنواره سراسري تاتر بانوان، با پايان مهلت ارسال آثار بخش‌هاي مسابقه نمايشنامه‌نويسي مشاهير زن ايران و اسلام، توليد متون نمايش و همايش زن در آينه نمايش 102 اثر از نويسندگان و پژوهشگران به دبيرخانه اين جشنواره رسيد . بر اين اساس 46 اثر متقاضي حضور در بخش نمايشنامه‌نويسي مشاهير زن ايران و اسلام شد. در بخش توليد متون نمايش 34 طرح به دبيرخانه ارسال شده و در بخش پژوهشي همايش زن در آينه نمايش 22 اثر متقاضي حضور در اين همايش هستند . از ميان آثار بخش هاي مسابقه نمايشنامه‌نويسي مشاهير زن ايران و اسلام و توليد متون نمايشي 10 اثر برگزيده همزمان با برگزاري هشتمين جشنواره سراسري تئاتر بانوان به چاپ خواهد رسيد . هشتمين جشنواره سراسري تئاتر بانوان به همت مديريت هنرهاي نمايشي سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران به مناسبت سالروز ازدواج حضرت علي (ع) و بزرگ بانوي اسلام حضرت فاطمه زهرا (س) 28 آبان ماه در فرهنگسراها، بوستان‌ها و سالن‌هاي نمايشي شهر تهران برگزار خواهد شد .